แต่งใหม่ดีกว่า
xx{[School Forever โรงเรียนแห่งความทรงจำ]}xx
KHAOS ปริศนากลาหล

กฎ
1.ห้ามเกรียน
2.ห้ามแต่งเละเทะไร้สาระมากเกินไป
3.ห้ามโพสต์ขอACในนี้
4.ควรแต่งถ้าลงตัวละคร
5.ทุกคนที่มาถึง เริ่มเรื่องไม่ใช่ว่า มีพลังเลย ต้องค่อยๆเป็นค่อยๆไปถึงจะมีพลังได้
6.อย่าแต่งให้เกินเลยนิสัยตัวละครไปมากๆเช่นนิสัยน่ารักสดใส ไปแต่งบ้าพลังก็ไม่ได้ แต่อาจจะทำได้บ้างถ้าสถานการบังคับ
7.ถ้าจะถามเรื่องลงตัวละครไปถามอีกกระทู้นึง


ตัวละคร(มีเพิ่มอีกได้)
http://www.gigonline.in.th/board/viewtopic.php?f=11&t=1651

ณ โรงเรียน Force of Mighty School ((f.o.m))

..8:00 น..

ติ๊งต๊องต๊องต่อง ต่องตองต๊องตอง~

"ผู้ใดต้องการทราบรายชื่อของนักเรียนที่สอบเข้าได้ กรุณามาที่โรงอาหารของรร. ทางรร.จะประกาศเวลา 8.30 น. ค่ะ ขอบคุณค่ะ"


เมื่อเวลา 8.30 น. ผู้มีสิทธิ์ในการสอบทุกคนก็มาอัดกันแน่นอยู่ที่โรงอาหาร เพื่อที่จะมาฟังรายชื่อผู้ที่สอบเข้าได้

"ครูจะเริ่มประกาศแล้วนะ เริ่มจากห้อง 1-A ก่อน ห้องนี้จะเป็นห้องพิเศษที่จะมีแค่ 7 คนเท่านั้นนะ" อาจารย์ใหญืประกาศ
"โห่ ~ ไรอ่ะ ! ลำเอียงชะมัด !" ทุกคนในพูด
"ฟังก่อนๆ เพราะมีเหตุผลบางประการ ที่ห้องนี้ต้องมีแค่ 7 คน แต่ครูยังไม่สามารถบอกพวกเธอได้ "
"โอเคครับครู! บอกรายชื่อคนห้องนี้มาเลยครับ!!" มีเสียงหนึ่งตะโกนขึ้นมา
"ในห้องนี้ก็จะมี

1. เมย์โกะ ยูมิโกะ
2. มิคาเอล เฟเรซกิ
3. โยชิ ฮิคารุ
4. ดูมมี่
5. ตูน
6. บอยซ์ แอคควาชาร์ก
7. มิกกี้

"

"เย้ ! ๆๆๆ ได้อยู่ห้องแรกซะด้วย >O< " คนในกลุ่มทุกคนตะโกนขึ้น


ห้องต่อไป บลาๆๆๆ ~

เมื่อประกาศห้องเส็ดแล้ว จารย์ก็ให้ไปพัก 30 นาที

ออดดัง ~

"ขอให้นักเรียนทุกคน ไปที่ห้องของตนเองด้วยค่ะ"


((ตอนแรกๆ มั่วๆเอานะคับ = ='))

แต่ถึงอย่างไร แม้ว่าจะอยู่ห้องไหนก็ต้องไปที่ห้องเรียนตามวิชาอยู่ดี ห้องแค่เป็นห้องพัก แต่วิชาหลักๆก็ต้องไปเรียนกันเอง แต่บางคร้งอาจารย์จะมาที่ห้อง แต่ก็อดเอะใจไม่ได้อยู่ดีว่าอาจารย์เขากำลังคิดอะไรกับเรา ตั้งแต่ตอนแรกที่มีจดหมายจากโรงเรียนส่งเข้ามาให้เรียนฟรีจนจบ ทั้งๆที่ปีก่อนๆไม่มีเหตุการณ์เช่นนี้เลย

ทุกคนเดินเข้าไปในห้องตามอาจารย์ใหญ่ที่พาไปส่งถึงห้องโดยไม่บอกเหตุผลซักคำว่าทำไมถึงเช่นเช่นนี้ และกำชับว่าอย่าถามใครเป็นอันขาด

ทุกคนไปถึงห้องต้องตกละลึง
ยังกะห้องในคอนโดมิเนียมหรู
ห้องกว้างขวางและจัดอย่างสวยงามไม่เหมือนห้องทั่วไปที่เป็นเตียง2ชั้นวางใกล้ๆกันเต็มไปหมด
อุปกรณ์สะดวกสบายครบครันแอร์ ตู้เย็น ทีวี แต่น่าเสียดายที่ทีวีนั้นจะไม่ฉายหลายช่องที่โรงเรียนบล็อคไว้ เนื่องจากปัญหาหลายอย่าง มีห้องน้ำแยกให้ด้วยแต่ก็ต้องเข้าไปทีละคนอะนะ แถมห้องยังฟรี เรียนก็ฟรี ค่าน้ำค่าไฟฟรีหมด โรงเรียนจ่ายให้

ทุกคนยิ่งสงสัยว่าเป็นแบบนั้นได้ไง แตกต่างกับห้องอื่นโดนสิ้นเชิง

ดูมมี่:มันน่าสงสัยไหมละ ต้องมีอะไรลึกลับซ่อนอยู่
ตูน:ก็ดีแล้วนิ
เมย์:อืมม ก็จริง แต่ถ้ามันมีอะไรที่น่ากลัวซ่อนอยุ่ในรูปลักษ์ภายนอก
ดูมมี่:หรือว่าจะเป็น ผีีี~ พร้อมทำท่าหลอกเมย์
เมย์ก็ทำท่าเตะดูมมี่ไป
เมย์:ขอโทษจ๊ะ ขามันไปเอง
ดูมมี่:ใครเขาจะเชื่อละ
มิกกี้:แต่บางทีมันเฮี้ยนมากๆเลยเคยได้ยินมา
โยชิเอาหนังสือประวัติโรงเรียนขึ้นมาดู พลิกเท่าไหร่ก็ไม่พบประวัติห้องนี้
มิิคา:แปลว่ามันก็เป็นห้องใหม่เพิ่งสร้างไง
มิคาเลยขอมาดูว่ามันเกี่ยวกับอะไร พอถึงหน้าประวัตินักเรียนก็สะดุดตากับคนนึง
จนมาพบประวัตินักเรียนคนหนึ่ง เว็นเดล เฮอเบิร์ต มัลเต้ หรือเว็น
ึและมาเจอว่าเกิดเมื่อร้อยปีก่อน* โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนเก่าแก่
เขาเป็นนักเรียนที่โดดเด่นเก่งวิทยาศาสตร์มาก ไปแข่งขันได้รางวัลเกี่ยวกับเรื่องนี้มาบ่อยๆ ทำชื่อเสียงให้แก่โรงเรียน
เรียนวิทยาศาสตร์ได้เกรด4มาตลอด พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ยังทำชื่อเสียงในด้านนี้ แต่ทว่าหลังจากจบไปก็แทบไม่มีมีเรื่องต่ออีก ได้รู้ว่าเข้าร่วมสงครามและเกิดอุบัติเหตุ หลังจากนั้นก็ไม่ได้ข่าวอีกเลย
ดูมมี่:สงสัยถ้าเราเรียนเก่งๆสร้างชื่อเสียงคงโดนล้วงประวัติว่าจบไปทำงานอะไรบลาๆๆแน่เลย-*-
เมย์:บางคนเขาร่ำลือกันว่าเขายังไม่ตาย แต่จะเป็นไปได้ยังไง
โยชิ:แค่ว่าเรารู้มันมีโครงการนึง นานแล้วละ เกิดไม่ทันเหมือนกัน ซึ่งเป็นโครงการเกี่ยวกับ การทำให้คนตายยากขึ้น อยู่ได้นานขึ้นโดยเปลี่ยนระบบการทำงานของร่างกาย แต่โครงการนี้ก็ล้มเหลวนะ อาจจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้อง
ดูมมี่:นอกเรื่องกันแล้ว เว็นดงเว็นเดลไม่ต้องไปสนมันหรอก ควรจะรู้ว่าห้องนี้มันคืออะไร แล้ววันนี้เป็นวันมอบตัวยังไม่มีการเรียนการสอนนะ

*ขี้เกียจคิดปี เพราะมันไม่จริงอยู่แล้ว

เมย์:เราจะทำอะไรกันดีล่ะ?
โยชิ:ไปเดินเล่นสูดอากาศกันดีกว่าไหมค่ะ เมย์
เมย์:ก็ดีนะ
มิคา:ไปด้วยๆ

สาวๆทั้ง3ไปหมด เหลือหนุ่มๆอีก4ตัว

บอย:ไม่ตามไปล่ะ
มิกกี้:ตามไปดิอยู่ทำไม น่ากลัว

จากนั้นทุกคนก็ได้ยินเสียงลึกลับ

"ใครจะอยู่ไม่อยู่ ตูไม่สนล่ะ ไปล่ะ" ตูนกับดูมมี่ พูดแล้ววิ่ง

บอยกับมิกกี้วิ่งตาม

เมื่อหนุ่มๆ4คนวิ่งออกมา ก็ถึงเวลาพักเที่ยง

ดูมมี่:กินไรดีล่ะ?
ตูน:ไม่รู้
บอย:แล้วแต่ดิ
มิกกี้:พูดแบบนี้เมื่อไรจะได้กินฟะ - -*

ทั้ง4คน เจอร้าน ร้านนึง ซึ่งคนไม่เยอะเลยไปซื้อ

มีทั้ง ข้าวผัด หมูทอด ไข่ดาว ไข่เจียว ผัดไทย (คืออาหารสำหรับไทย)
ซูชิ เทมปุระ ยากิโซบะ โมจิ ทาโกยากิ (อาหารญี่ปุ่น)

มิกกี้:มีเยอะแฮะกินไรดีหว่า

ทุกคนเลือกเสร็จก็มารับประทานอย่างเอร็ดอร่อย

ทุกคนกลับมาที่ห้องที่มีสิทธิพิเศษเหนือใคร
และกินอาหารนั้นกัน แต่ห้องปกติห้ามเอาอาหารเข้ามากินต้องกินในโรงอาหาร*0*

ทั้งหมดก็กินไป พอกินเสร้จแล้วโยชิก็หยิบหนังสือประวัติศาสตร์ขึ้นมา
โยชิ:เผื่อจะรู้อะไรมากขึ้น
ตูน:แต่ว่าจะมีข้อมูลของเว็นได้ยังไง ในเมื่อเว็นก็ไม่ได้โด่งดังอะไร
มิคา:แต่ก็น่าแปลกหนะ
ดูมมี่:แล้วอีกอย่าง เรื่องเกี่ยวกับการทหารหลายครั้งเขาก็ปิดบังนะ
มิกกี้:มันก็จริง แต่ภายหลังมันเปิดเผยออกมาได้ก็มี
เมย์:ถ้าพูดแบบนั้นก็ช่างเถอะ
ทุกคนแม้ไม่อยากจะเรียนบางวิชา แต่ก็มีความลับอยู่
การมอบตัวในวันนี้กับเสร็จสิ้นลงไป รอวันพรุ่งนี้ที่จะต้องไปเรียนเสียที

ฟนตกพรำๆในค่ำคืนนั้น ไม่มีใครรู้ว่า บุคคลที่จากที่นี่ไปเกือบศตวรรษจะย้อนกลับมา ยังที่ที่เขาตอนวัยเด็กอยู่อย่างมีชีวิตอย่างสมบูรณ์...

เข้าขึ้นมา ทุกคนรีบอาบน้ำแต่งตัว แต่ค่อนข้างนานก็ต้องรอคนก่อนนิ
แล้วไปเรียน วิชาแรกคือ....

วิชา เกษตร ใช้เวลาเรียน 1ชั่วโมง 20นาที

คุณครูได้บอก ให้ทุกคนช่วยพรวนดิน โปรยเมล็ด รดน้ำ
ช่วยกัน ดึกวัชพืช แล้วนำไปทิ้ง

น่าเสียดายพิมพ์ยาวโครตแล้วหลุด ต้องพิมพ์ใหม่หมด สั้นๆ ที่จะพืชบรรยายเยอะกว่านี้

แล้วอาจารย์ก็แจกเมล็ดพืชและอุปกรณ์ โดยไม่ได้บอกว่าเป็นเมล็ดอะไร
อาจารย์:เดี๋ยวนักเรียนก็รู้เอง แต่ยังไงทุกเมล็ดก็คัดมาดีหมดแล้ว
หลายคนคิดไปถึงว่าอาจจะเป็นพืชมีพิษ บางคนก็ถึงขึ้นจินตานาการว่าเป็นต้นไม้กินคนไปเลยก็มี

แล้วก็ให้จับกลุ่ม และแน่นอน พวกเราก็ได้อยู่กลุ่มเดิม
1. เมย์โกะ ยูมิโกะ
2. มิคาเอล เฟเรซกิ
3. โยชิ ฮิคารุ
4. ดูมมี่
5. ตูน
6. บอยซ์ แอคควาชาร์ก
7. มิกกี้
เสียงซุบซิบก็เริ่มดังขึ้น
"พวกนั้นนะเด็กเส้นแน่ๆ ไม่สิ มันมากกว่านั้น"
"ทั้งห้องพิเศษใหม่ ที่ได้แค่7คน เรียนฟรี จับกลุ่มก็อยู่ด้วยกันตลอด"
"มันต้องมีอะไรแน่ๆ"
พวกนี้ทำให้เด็กๆคนอื่นเกลียดพวกเรามากขึ้น แต่ความจริงก็อาจจะเฉลย
สวนไร่นากว้างใหญ่ดั่งไร่ที่เขาไว้ทำการเกษตรกันจริงๆ โรงเรียนและมหาวิทยาลัยฟอร์ซ ออฟ ไมท์ที สคูล
เป็นโรงเรียนและมหาวิทยาลัยลำดับต้นๆที่ใครๆก็อยากมาเข้าเรียน มีพื้นที่มากมายขนาดนี้ ทำไมถึงมีเด็กเส้นได้ หลายคนก็คิดถึงเรียงนี้ก็มาก
แล้วทุกคนก็ไปที่แปลงของตนเอง และเริ่มลงมือถอนวัชพืชเล็กๆแต่มีมากมาย
บอยซ์:ร้อนก็ร้อน
ดูมมี่:ทำไมมันเยอะงี้ เจ๊เมย์แรงเยอะไม่มาถอนบ้างเรอะ
เมย์เตะ ผลัก!
ดูมมี่:โอ้ยยย เอาอีกแล้วว
เมย์:ขามันไปเองอีกแล้วละ
ตูนและมิกกี้ทำท่าหัวเราะ
ในที่สุดก็ถอนหมด
มิคาดูนาฬืกา
มิคา:จะหมดคาบแล้วทำไงดี ยังเพิ่งถอนเสร็จเอง
ตูน:ก็มัวแต่บ่นนั้นแหละ
แล้วทุกคนก็หยิบจอบถึงมาพรวนดิน อย่างเร่งรีบ และโปรเมล็ดลงไป
โยชิหยิบหนังสือมาดู ว่าเมล็ดคือเมล็ดอะไร แต่ลักษนะของมันไม่เหมือนเมล็ดพืชทั่วไปเลย
รดน้ำ ทุกคนก็เอาฝักบัวมารด ดีที่มีก้อกน้ำใกล้ๆ
มิกกี้:เสร็จซะที แต่ยังไงเราก็ต้องมาดูเลมันทุกวัน
แล้วทุกคนก็เอาอุปกรณ์กลับไปหาอาจารย์ หมดชั่วโมงพอดี
เตรียมกลับไปเรียนวิชาต่อไป

คาบต่อไปคือ วิชา พิเศษสำหรับห้องนี้เท่านั้น

นักเรียนทำความเคารพ

"สวัสดีครับ/ค่ะ คุณครู"

อาจารย์บอกว่า

อาจารย์:เลือกพวกนักเรียนมา เพราะมีภารกิจบางอย่าง ซึ่งอาจจะไม่ใช่ตอนนี้
นักเรียนอาจจะมีพลังวิเศษ และบางคนก็ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่อย่างไรอาจารย์ก็บอกไม่ได้ ไว้ฝึกๆไปเรื่อยๆก็จะรู้เองถึงบอกไปตอนนี้ก็ใช้ไม่ได้อยู่ดี

ทุกคนเริ่มสงสัยว่าวิชานี้คืออะไร

ดูมมี่:ชั้ลว่านะ มันมีเรื่องแปลกๆอยู่ ถ้าเรารอ อาจาร เฉลย เราก่อคง

อยากรู้จนตายก่อน.. เฮ้อ..


เมย์:เออจิง แหะ..


ตูน:แต่แล้วพวกเราจาทำไงกันล่ะ..


ทันในนั้นไฟก็ ดับลง ...


แล้วเกิดแสงม่วงๆขึ้น..


แล้วปรากฎสัญลักษ์..บางอย่าง...


ซึ่งมีข้อความว่า ...


ู

สัญลักษ์ประหลาด หรือว่ามันจะเป็นโครงการลับ

อาจารย์:ที่จริงแล้ว หลังจากโลกได้ค้พบสิ่งที่ไม่น่ามีอยู่จริงในเวลาเดียวกันหลายๆอย่าง และประตูมิติสู่มิติอื่น มันทำให้โลกเปลี่ยนแปลงไปมีทั้งดีและเสีย อย่างยกตัวอย่างง่ายๆ ในชีวิตปกติเนี่ย ตอนนี้ก็ไม่ได้มีมนุษย์จากโลกแล้ว อย่างมิกกี้ รูปลุักษ์ภายนอกนะ แตกต่างจากมนุษย์ทั่วไป และเธอก็มาจากมิติอื่น ส่วนพลังวิเศษของหลายๆคนก็เช่นกัน สิ่งที่ดีเราก็จะได้รับวิทยาการต่างๆ ไขปริศนาที่สงสัยมานาน ได้แหล่งพลังงานใหม่ แต่ก็ทำให้มีความปั่นป่วนของโลก รวมทั้งวายร้ายที่ไม่น่าเป็นไปได้
มิคา:แล้วเราเกี่ยวอะไรกับโครงการพวกนี้ละเนี่ย
อาจารย์:เราหาเด็กๆที่มีพลังวิเศษสูง แต่ตอนนี้ยังไงก็ใช้ไม่ได้ อาจารย์เชื่อว่ามี แต่ต้องฝึกเพิ่ม เพื่ออนาคต
วันนี้แค่อธิบายก่อน อย่าไปบอกใคร เดี๋ยวคนอื่นเขาก็รู้เอง

เสียงออดดัง ได้เวลาพักกลางวัน
ทุกคนก็ไปกินข้าวกัน
โรงเรียนนี้มีทั้งข้าวของโรงเรียนให้ และ ซื้อเอง
บอยซ์:ซื้อดีกว่า อาหารของโรงเรียนไม่มีอะไรอร่อยซักอย่าง
แล้วก็เอามากินบนห้อง

ทุกคนขึ้นมากินข้าวบนตึกเสร็จ
โยชิ:ต่อไปวิชาอะไรเนี่ย

ต่อไปคือวิชา สร้างเสริมประสบการณ์ เวทย์มนตร์

อาการที่เข้ามา เป็นผู้หญิง น่ารัก ผมสีเหลืองยาวสลวย ใส่ชุดสดใส เดินเข้ามา

"นักเรียนทำความเคารพ"

ครูคนนั้นบอกว่า "ไม่ต้องก็ได้ คนกันเอง หรือว่าไม่ใช่คนเนี่ย"

"ครูชื่ออะไรหรอค่ะ" เมย์ถาม

"ยังบอกไม่ได้จ๊ะ"

"บอกมา บอกมา บอกมา" ดูมมี่ตะโกนเสียงดัง

มิกกี้ เตะเข้าหน้า

"หนวกหูโว้ย"

อาจารย์:ดูมมี่ อาจารย์ไม่ว่าหรอกที่ตะโกน ก็คงอยากรู้ว่าครูคือใคร เหมือนกับเผ่าพันธุ์ของเธอที่เธอเองก็ยังไม่รู้
ดูมมี่:ก็บอกชื่อมาสิแล้วบอกเผ่าพันธุ์ของผมด้วย
อาจารย์:เธอไม่ใช่มนุษย์บนโลกนนี้ด้วยซ้ำ ครูรู้ แต่อย่าบอกใครมากเรื่องพวกนี้เพราะคนอื่นจะเกลียดเอา แต่ถ้าเธออยากบอกจริงๆก็ได้
ดูมมี่:ทุกๆคน สัญญาว่าจะไม่เกลียดผม
คนอื่น:อืม
ครู:ดูมมี่ เธอเป็นเผ่าปีศาจ ซึ่งจริงๆแล้วทั่วไปจะถูกส่งมาเพื่อก่อเรื่องร้ายๆบนโลก แต่ไม่จำเป็นหรอก ถ้าเธอเลือกทางไหน มันก็จะเป็นแบบนั้น
ดูมมี่:จริงงะ
อาจารย์:ปีศาจที่แท้จริงอยู่ในใจทุกคนต่างหาก
คนอื่น:แหวะ น้ำเน่าซะ แล้วเมื่อไหร่จะบอกชื่อละ
อาจารย์:เดี๋ยวค่อยรู้ละ ไม่ใช่ตอนนี้
แล้วอาจารย์ก็เรียกหุ่นซ้อมขึ้นมา
วิ้งงงง

อาจารย์:นักเรียน ให้สู้กับหุ่นพวกนี้ แสดงพลังตามที่ทำได้ อาจารย์จะดูความสามรถ

ทุกคน : อ่าว.. แล้สู้ ไงล่ะ ?


เมย์ : แบบนี้มั้ง.... ย๊ากกกก ~~~ ...


ทุกคน : โอ้ โห .. เจ้จอมพลัง แล้วยังงี้เจ้จามีแฟนมั้ย?


เมย์ : พวกแก... ปลิวววว ~~~ เมย์ โก๊ะ พั้นนนน"" เมย์ โก๊ะ คิก... ฟิ๊ววววววว ~~


อาจารย์ : เฮ้อ.. เด็กพวกนี้.

อาจารย์:ครูไม่ไหวละไปดีกว่า
ทุกคน:อ้าวว
แล้วก็ออกมาจากห้อง
มีป้ายแปะอยู่บนบอร์ด
"มีโครงการแลกเปลี่ยน จากโรงเรียน The Light of Wisdom School วันที่...."
บอยซ์:อืมม พรุ่งนี้แล้วสิ
เมย์:โรงเรียนนี้มีกลุ่มพิเศษเหมือนกัน เหมือนเคยได้ยิน
มิกกี้:เดี๋ยวมีอะไรจะเล่าให้ฟัง
"เมื่อก่อนตอนสมัครเข้าโรงเรียน ฉันไม่ได้อยู่กับพ่อแม่จริงๆหรอก แต่มันคนมารับเลี้ยง ตอนสมัครอาจารย์ใหญ่เกือบไม่ให้เข้าโรงเรียนเพราะรูปลักษ์ที่แตกต่าง แต่ว่าในที่สุดก็เข้าได้เพราะ....

เพราะว่าเส้นใหญ่ .. อ่า ไม่ใช่
เพราะ อยู่ดีๆอาจารย์ใหญ่ก็หยุดเฉยๆ แล้วมองลึกเข้าไปในตาเราอ่ะ แล้วเค้าก็พูดว่า อืมๆ ใช้ได้นี่ เกือบเสียนักเรียนดีๆอย่างเธอไปซะแล้ว
เราก็เลยเข้ามาได้อย่างนั้นแหล่ะ - -a งงเลย " มิกกี้พูดพร้อมเกาหัวด้วยความงุนงง ?

อ่านะ ไม่ใช่นายงงคนเดียว เราก็งง " บอยซ์ูพูด พร้อมเกาหัวตามมิกกี้ ((ที่จริงคนแต่งก็งง ? TT*))

นี่ ! พวกนายเปนเหากันรึไงยะ เกาหัวกันอยู่ได้ เห็นแล้วชั้นไม่อยากอยู่ใกล้เลย " เจ๊เมย์ตวาด พร้อมทำท่าหยักแหยง

พอเถอะๆ ไปช่วยครูจัดงานต้อนรับนักเรียนแลกเปลี่ยนดีกว่า " อาจารย์ที่ผ่านมาเห็นได้โอกาส จึงใช้งานซะงั้น

เฮ้อ ! เพราะพวกนายแท้ๆ งานเข้าเลย .V. ! " เจ๊เมย์พูด

ขอโทดคร๊าบ ~ " บอยซ์และมิกกี้พูดและยกมือไหว้ขอโทดอย่างกวนๆ

ไปกันเถอะ " โยชิพูด

แล้วงานก็มาถึง
นักเรียนและอาจารย์จากต่างโรงเรียนมาต้อนรับและแนะนำตัว
และมีการแสดงขึ้น และแต่ละกลุ่มก็เข้าไปห้องตามห้องต่างๆตามที่อาจารย์บอก
เรื่องที่มีห้องพิเศษก็อาจจะจริง เพราะว่า
เด็กคนนึง ซึ่งดูๆไปก็เหมือนแปลกๆยังไงไม่รู้
บรูโน มิสต์(Bruno Mist)
อาจารย์:เด็กคนนี้มาจากโครงการพิเศษเหมือนที่โรงเรียนเรามี ให้เขามาลองเข้าร่วมกับกลุ่มเด็กพิเศษของโรงเรียนนี้
มิคา:ฉันเกลียดคำนี้ที่สุดเลย ในสมัยก่อนที่จะมีการค้นพบและเปิดมิติอื่นได้ ก่อนที่สิ่งเหนือธรรมชาติที่เมื่อก่อนคิดกันจะมาอยู่ในชีวิตประจำวัน เขาใช้เรียกพวกออทิสติกที่เขาเรียกกัน พวกนั้นก็เป็นคนธรรมดาแค่คนอื่นชอบแยกออกไป แล้วบางคนก็ไม่ค่อยชอบ
บอยซ์:แต่ตอนนี้มันก็ไม่ใช่้แบบนั้นแล้วนิ ไม่ค่อยมีคนพูดถึงแล้วด้วย อย่าไปรื้อฟื้นเรื่องแบบนั้นเลย
มิกกี้:แต่ดูเขาลักษณะท่าทางประหลาดๆ
เมย์:พูดไม่ดูตัวเองเล้ย
บรูโน:สวัสดี

เดี๋ยวข้อมูลค่อยลง

อ่ะเอ่อ.. เจ๊ เค้าพูดกะเจ๊อ่ะ " ดูมมี่โยนไปให้เ่จ๊ ซะงั้น
ชิ เดี๋ยวชั้นจัดการเอง แค่พูดกับนักเรียนแลกเปลียนแค่นี้ก้พูดไม่ได้ " เจ๊พูดพร้อมทำท่า แบบว่า ยังไงไม่รู้ TT* ((พิมไม่ถูก))
เอ่อ.. สวัสดี เราชื่อเมย์ เป็นนักเรียนห้องพิเศษ ส่วนนี่ ดูมมี่ บอยซ์ โยชิ มิคา มิกกี้ เป็นนักเรียนห้องพิเศษเหมือนกัน " เจ๊เมย์พูดและแนะนำตัวทุกคน
สวัสดีๆ " ทุกคนพูด พร้อมทำท่าโค้ง เพื่อเปนการทักทาย *((การทักทายรร.นี้จะใช้การโค้ง ประมาณนั้น
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ครูขอให้พวกเธอช่วยดูแลบรูโนให้ทีนะ " ครูบอก
ได้เลย คร๊า/คร๊าบ พวก หนู/ผม จะดูแลบรูโนจังให้เป็นอย่างดีเล๊ย ! " ทุกคนบอกพร้อมทำหน้ายิ้ม :D
เฮ้อ ~ จะรอดไม๊เนี่ย " อาจารย์ถอนหายใจ
.... " บรูโนคิดในใจว่า ตรูจะรอดไม๊เนี่ย TT*

..


ดูมมี่ : เดี๋ยวชั้น มา ส่องหนุ่มแปป...


ทุกคน : เย้ย ... ~~~

ดูมมี่ : ล้อเล่น เข้าห้องน้ามค้าบ >,,<....


ณ ห้องน้ำชาย...ชั้นพิเศษ


ดูมมี่ .. คิด '' เอ๋ ... นั้น ใคร อ่ะ ทำท่า ลับๆล่อๆ ไม่น่าไว้ใจแหะ.. นี่ก่อ ชั้นพิเศษ เอ.. ~~ เผ่นก่อนดีกว่า ''


ณ ที่เดิม


ดูมมี่ : นี่ๆ ทุกคนๆ ... เนี่ยๆตอนเราไปเข้าห้องน้ำอ่ะ เจอใครก่อไม่รู้ด้วย >,,< มาซุ่มๆ เดินๆวนๆ อ่ะ


แต่เค้าก่อเห็นเราแร้วอะ น่ากลัวๆ


ดูมมี่ : อ่า... .. ใครอ่ะ บอก จารย์ ดีมะ


เมย์ : โถ่ . ~ แกนิ ขี้กลัวจิงๆ


ทุกคน : อ๊า จารย์ มานู้นแล้ว.. ~~!!

แต่งไม่ถูก

ลงเล่นๆ รูปบรูโน